Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/16444 K.2019/23162

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Dosya arasında mevcut ve sanık hakkında Bucak Devlet Hastanesince tanzim olunan 03.09.2015 tarihli raporda, sanığın “Psikiyatri servisine yattığı ve yatışının halen devam ettiği”nin belirtildiği anlaşılmakla, sanığın suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edilmesi gerekirken, Bucak Devlet Hastanesi, Psikiyatri Uzmanınca 28/01/2016 tarihinde tanzim olunan tek hekim raporu ile yetinilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Hakaret suçu yönünden, 5237 sayılı TCK'nin 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerektiği, dosya kapsamına göre hakaret eyleminin sanık ile katılan ...’in müşterek konutlarında gercekleştiği anlaşılmakla, “sanığın eylemini belirsiz sayıda kişilerin duymasına olanak sağlayacak şekilde alenen gerçekleştirdiği” şeklindeki soyut kabule dayanılarak yetersiz gerekçeyle sanık hakkında hükmolunan cezada TCK’nin 125/4. maddesi gereği (1/6) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,