Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/16713 K.2020/1426

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. ve 35. maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, Ceza Genel Kurulunun 25.10.2018 tarihli ve 2018/394 Esas 2018/478 sayılı Kararı gereğince, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı cihetle,

5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesinde kalan eylemin kanun değişikliği öncesinde de uzlaştırma kapsamında bulunduğu; sanık ve katılanın emniyetteki beyanlarında uzlaşmak istemediklerini bildirmeleri karşısında, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas -2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.