Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/17161 K.2020/935

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a)Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ...Devlet Hastanesince tanzim olunan 01/06/2015 tarihli adli muayene raporuna göre müştekinin “üst dudak mukozasında 1 cm.'lik cilt-cilt altı kesisi ve occipitalde 1 cm.'lik kesi” bulunduğunun belirtilmesi karşısında, müştekinin tüm tedavi evrakları, ve varsa film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile söz konusu yaralanmaların yüzde sabit ize neden olup olmadığı yönünde 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a)Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre; sanık ...’nin, sanık ... ile müşteki arasında gerçekleşmekte olan kavgaya müdahil olduğu, müştekiye yönelik ilk eylemin Seçkin tarafından bira şişesi ile vurmak suretiyle gerçekleştirildiği, sanık...’nin bu şekilde cereyan etmekte olan eyleme iştirak iradesini göstererek müştekiye yumrukla vurmak suretiyle onu yaraladığı anlaşılmakla, sanık ...’nin, diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinin kabulü ile “silahla basit yaralama” suçundan (TCK m. 86/2, 86/3-e) mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, sanığın eyleminin müstakilen “basit yaralama” suçu olarak değerlendirilmesi ile TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak ...Devlet Hastanesince tanzim olunan 01/06/2015 tarihli adli muayene raporuna göre müştekinin “üst dudak mukozasında 1 cm.'lik cilt-cilt altı kesisi ve occipitalde 1 cm.'lik kesi” bulunduğunun belirtilmesi karşısında, müştekinin tüm tedavi evrakları, ve varsa film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile söz konusu yaralanmaların yüzde sabit ize neden olup olmadığı yönünde 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

c) Sanık ...’nin üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun, 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ... ile müşteki arasında 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,