Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/1731 K.2019/9700

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümlesinde tanımlanan tehdit suçu ile TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/3 maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçundan hüküm kurulduğu, TCK'nin 106/1-1. cümlesinde yazılı tehdit suçu sonradan uzlaştırmaya tabi hale gelmiş ise de, uzlaştırma kapsamına girmeyen TCK'nin 86/1, 86/3-a, 87/3 maddeleri uyarınca nitelikli kasten yaralama suçu ile birlikte işlendiği, 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesinin "uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması halinde uzlaştırma hükümleri uygulanmaz" amir hükmü gereği, uzlaştırma işlemi yapılamayacağından tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren İzmir Ağır Mahkemesinin 02.01.2014 tarihinde kesinleşen, 16.03.2010 tarih 2008/310 Esas - 2010/56 Karar ile 5237 sayılı TCK'nin 265/1. maddesi gereğince hükmolunan, 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2012 tarihinde kesinleşen, 31.10.2006 tarih, 2006/201 Esas - 2006/12 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 142/1-b maddesi gereğince hükmolunan 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerine "İzmir Ağır Mahkemesinin 02.01.2014 tarihinde kesinleşen, 16.03.2010 tarih 2008/310 Esas - 2010/56 Karar ile 5237 sayılı TCK'nin 265/1.maddesi gereğince hükmolunan,

1 yıl 8 ay hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine" şeklinde cümleninin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılanın kemik kırığının hayat fonksiyonlarını orta (2. derece) etkileyecek nitelikte olduğunun kabul edilmesine göre, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi, adli tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

b)Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, sanığın adli sicil kaydında bulunan daha ağır cezayı gerektiren İzmir Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2010 tarih, 2008/310 Esas, 2010/56 Karar sayılı 02.01.2014 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamı yerine, yazılı şekilde İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2006 tarih, 2006/201 Esas, 2006/12 Karar sayılı 06.12.2012 tarihinde kesinleşen 10 ay hapis cezasına ilişkin ilamının tekerrüre esas alınması,

c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,