Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/17609 K.2020/1490

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken, söz konusu maddenin 1. fıkrasında 7 bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddelerindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği halde, yazılı şekilde denetime imkan verecek somut teşdit nedenleri izah edilmeden sanık hakkındaki temel cezanın teşdiden belirlenmesi suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması,

2) Mahkemece gerekçeli kararda şartlarının oluşmaması nedeniyle TCK'nin 58.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına denildikten sonra yine aynı kararın devamında sanık hakkında TCK'nin 58.maddesi uyarınca mükerrirliğine hükmedilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3) Karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ve müştekinin farklı anlatımlarının bulunduğu, sanığın değişmeyen savunmasında müştekinin kendisine küfür etmesi üzerine eylemini gerçekleştirdiğini belirtmesi, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilememesi durumunda CGK'nin 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu husus nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,