Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/17946 K.2020/2243

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanıklar ... ve ... ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanıkların cezasında kemik kırığı nedeniyle artırım uygulanırken, TCK'nin 87/3 maddesi yerine 35/1 maddesi yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğundan ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırılması sırasında "1 yıl 15 ay" yerine hesap hatası yapılarak ''2 yıl 3 ay'' hapis cezasına hükmedilmesi, TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca (1/6) oranında artırım yapılırken "1 yıl 19 ay 15 Gün" hapis cezası bulunması gerekirken "2 yıl 7 ay 15 gün" hapis cezası olarak tespiti suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında TCK'nin 86/3-e. maddesinin uygulandığı fıkradan "2 yıl 3 ay" ibaresi çıkartılarak yerine "1 yıl 15 ay" ibaresinin eklenmesi, devamında 87/3. maddesinin uygulandığı fıkradan ''2 yıl 7 ay 15 gün'' ibaresi çıkartılarak yerine ''1 yıl 19 ay 15 gün'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Katılanın teşhis işlemi sırasında, sanık ...'nın kendisini tuttuğunu, bu sırada yere düştüğünü, düşmesiyle birlikte olay yerinde bulunanların hepsinin ellerindeki sopalarla kendisine vurduğunu, ...'nın elinde sopa olmadığını, eliyle de vurup vurmadığını görmediğini ancak kendisini tutup kaçmasına engel olduğuna ilişkin ifadesi, soruşturma aşamasında ise ... isimli arkadaşının '' sen bu aradığın kişilerin yanına gitme, bunlar seni dövecekler'' şeklinde uyarıda bulunduğuna dair beyanı, yine kovuşturma aşamasında,

...'nın kendisini kaldırmak için yanına geldiğine ilişkin beyanı ile diğer sanıklardan farklı olarak sanık ... ile katılan arasında husumet bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, katılanın beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b)Sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca hükmolunan “1 yıl 6 ay” hapis cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca (1/2) oranında artırılması sırasında "1 yıl 15 ay " yerine hesap hatası yapılarak ''2 yıl 3 ay'' hapis cezasına hükmedilmesi, TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca (1/6) oranında artırım yapılırken "1 yıl 19 ay 15 Gün" hapis cezası bulunması gerekirken "2 yıl 7 ay 15 gün" hapis cezası olarak tespiti suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

c) Sanığın cezasında kemik kırığı nedeniyle artırım uygulanırken, TCK'nin 87/3 maddesi yerine 35/1 maddesi yazılması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,