Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18124 K.2020/1823

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, 5271 sayılı CMK'nin 231/11 maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; ihbara konu Giresun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2015 tarih ve 2014/684 Esas - 2015/212 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen "tehdit"" suçuna ilişkin olduğu; denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan "tehdit" suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanıp uzlaşmanın sağlanması halinde sanığın güncel adli sicil kaydında ihbara konu olabilecek başkaca ilamlarının da bulunup bulunmadığı değerlendirilmek suretiyle uzlaşma işleminin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2)Mahkemece sanığa, "Denetim süresinde yeni bir suç işlediğinin iddia edilmesi sebebiyle, duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunması veya diyeceklerini duruşma gününe kadar yazılı olarak bildirmesi gerektiği, mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği ve diyeceklerini yazılı olarak bildirmediği takdirde yokluğunda cezaya hükmolunabileceği" uyarısını içeren davetiye tebliği yerine, zorla getirileceği uyarısını muhtevi davetiyenin tebliğ edilmesi neticesinde, sanığın yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3)Kasten yaralama suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca hakkındaki hükmün açıklanması sırasında. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992.

Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; .../İspanya 09.12.1994; .../İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia,

savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) Sanık hakkında TCK’nin 86/2 maddesi uyarınca belirlenen “10 ay” hapis cezasının TCK'nin 86/3-b maddesi uyarınca (1/2) oranında artırılması sırasında hesap hatası yapılarak "15 ay" hapis cezası yerine "1 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmedilmesi ve yine TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında cezanın “12 ay 15 gün” hapis cezası olarak tespiti yerine “ 1 yıl 15 gün” hapis cezası olarak belirlenmesi,

5) TCK'nin 49/2.maddesi gereğince kasıtlı suçlarda ancak 1 yıl veya 1 yıldan az hapis cezaları, TCK'nin 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilebilmesi mümkün iken, sanık hakkında hükmedilen uzun süreli "1 yıl 15 gün " hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

6) 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nın 50/2 maddesinde düzenlenen "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmiş ise, bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez" hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi

7) Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, söz konusu maddenin 1. fıkrasında 7 bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili Kanun maddelerindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği halde, yazılı şekilde denetime imkan verecek somut teşdit nedenleri izah edilmeden sanık hakkındaki temel cezanın teşdiden belirlenmesi suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması,