Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18303 K.2020/258

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi uyarınca belirlenen ''1 yıl 6 ay'' hapis cezası üzerinden TCK'nin 86/3-e maddesi gereği yarı oranında arttırım yapılarak sonuç cezanın "1 yıl 15 ay" hapis cezası yerine "2 yıl 3 ay" olarak tespit edilmesi, devamında TCK'nin 87/3. maddesi gereği (1/3) oranında arttırım yapılırken sonuç cezanın "1 yıl 24 ay" hapis cezası yerine "3 yıl" olarak tespit edilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,