Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/18680 K.2020/2029

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezası 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz sebeplerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Hüküm tarihinde Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık duruşmaya getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Sanığın adli sicil kaydında bulunan 13.05.2003 tarihinde kesinleşen, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2002 tarih, 2002/384 Esas-2002/786 Karar sayılı ilamı ile almış olduğu 16 yıl 20 ay 4 gün hapis cezasının tekerrüre esas daha ağır ilam olduğu, ilamın uyarlama yargılamasına konu edildiği ve adli sicil kaydında kesinleşme ve infaz bilgisinin bulunmadığı, bu husus tereddüde neden olduğundan anılan ilamın Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir belgelerinin getirtilerek tekerrüre esas alınıp alınmayacağı, infaz tarihine göre tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas daha ağır ilamlarının kesinleşme ve infaz tarihleri denetime elverişli olacak şekilde araştırılarak uygulama yapılması gerektiği,

c) Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının esas numarasının 2012/522 yerine 2012/520 olarak yanlış yazılması,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,