Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/19253 K.2020/2556

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Katılanın yaralanmasına ilişkin Özel Avicenna Hastanesinin olay tarihli raporu KBB notunda burun hafif sola deviye, burunda hafif krepitasyon düşünüldüğünün belirtildiği, Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 30.07.2015 tarihli raporda, buna ilişkin değerlendirmenin bulunmadığı anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları, raporları varsa grafileri ile birlikte bizzat en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkedilerek yaralanmanın yüzünde sabit iz veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Katılanın, sanığın sözlüsüne laf attığına dair sanığın aşamalarda değişmeyen ve aksi kanıtlanamayan savunması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas - 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında da kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında, somut olayda sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiği gözetilmemesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,