Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3239 K.2019/10953

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın aşamalardaki savunmalarında, olay gecesi müştekinin alkollü halde çalıştıkları inşaata gelerek, bağırıp çağırdığını ve rahatsızlık verdiğini, kendisinin müştekiyi sakinleştirmeye çalıştığını ancak müştekinin sakinleşmediğini bunun üzerine müştekiye iki tokat attığını belirtmesi, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanların bulunması ve olayın tek görgü tanığı ...'ın inşaata geldiğinde tarafların birbirlerine karşılıklı olarak elleriyle vurduklarını beyan etmesi karşısında, kavgayı kimin başlattığının dosya kapsamına göre tam olarak tespit edilememiş olması da göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari düzeyde (1/4) oranında uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,