Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/3575 K.2019/10987

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) ... Devlet Hastanesinin 05.07.2015 tarihli adli raporunda; "Mağdurun sağ kaşı üzerinde 3 cm kesi mevcut olduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği" belirtilmesine rağmen, anılan raporda yaralanmasının yüzünde sabit iz oluşturup oluşturmadığı yönünde bir tespit yapılmadığı görüldüğünden, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin temin edilerek mağdurun en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olup olmadığı ve 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren “Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2016 tarihinde yerine getirilmiş, 06.05.2015 tarihinde kesinleşmiş, 30.12.2013 tarih ve 2013/475 Esas - 2013/590 Karar sayılı 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Tarsus (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.02.2014 tarihinde yerine getirilmiş, 27.06.2013 tarihinde kesinleşmiş,

16.05.2013 tarih ve 2011/572 Esas - 2013/586 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nin 106/1-1, 62 ve 50. maddeleri uyarınca hükmolunan 3000,00-TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,