Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4066 K.2019/15578

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

a) Sanığın tebliğnameye cevap dilekçesi ekinde sunduğu Bartın Devlet Hastanesinin Özürlü Sağlık Kurulunca tanzim olunan 17.05.2017 tarihli raporuna göre ''Şifoaffektif Bozukluk, çalışma gücünü % 45 oranında kaybetmiştir'' tanısı konulduğu ve 02.06.2014 tarihinde işlenen, Kahta Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarih, 2014/758 Esas ve 2015/37 Karar sayılı hırsızlık suçundan yüklenen suç ile bağlantılı olarak sanığın akıl hastalığının bulunduğunun anlaşılması nedeniyle TCK'nin 32/1 ve CMK'nin 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği görülmekle,

sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Kabule göre, kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

a) Sanığın temyiz dilekçesiyle elipsi hastası olduğunu, devamlı DEPAKİN isimli ilaç kullandığını ve söz konusu ilacın unutkanlık yaptığını, bu hastalık nedeniyle çok zaman ne yaptığını bilmediği yönündeki beyanıyla birlikte hastalığına ait ön rapor ve test sonuçlarına ait belgeleri sunduğu görülmekle sanığın işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde azalma olup olmadığı, sanığın suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına rağmen, kararda tekerrüre esas alınan ilamın hangi mahkemenin hangi kararı dolayısıyla verildiğinin gerekçede ve hükümde gösterilmemesi,

c) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son ve 29 maddeleri uyarınca belirlenen "3 yıl 9 ay hapis" cezasından TCK'nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken, sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası” olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini,

d) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,