Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/4673 K.2019/13211

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK'nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2) Sanıklar hakkında TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl hapis cezasına TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince 1 kat artırım uygulandıktan sonra TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince hapis cezasının 3 yıla çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Müştekinin hem hayati tehlike geçirecek hem de orta (3.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak alt hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,