Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/5515 K.2019/13216

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müştekinin yaralanması ile ilgili olarak 06.05.2015 tarihinde Elazığ Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığının belirtilmesi, mahkemece hükmün gerekçesinde de bu şekilde kabul edildiği, müştekinin 05.11.2015 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği ve sanığın da aynı duruşmada şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında, sanığın eyleminin takibi şikayete bağlı suçlardan olduğu, şikayet yokluğu nedeniyle hakkında TCK'nin 73/4. maddesi ve CMK. 223/8. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre ise;

2) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,