KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2019/5663 E., 2019/13714 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
393 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığa verilen cezanın türüne ve miktarına göre, sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesine göre reddine karar verilerek yapılan incelemede;
1) Sanık müdafinin, müşteki sanık ... hakkında trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik herhangi bir itiraz veya temyiz talebinin olmadığı anlaşılmakla,
5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince, bu kararlara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, kararın temyiz kabiliyeti ve bu konuda bir temyiz talebi de olmadığından dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,
2) Sanık müdafinin sanık hakkında müştekiye karşı kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik itirazlarının incelenmesinde ise;
a- Sanığın tek eylemi ile müştekiyi yaralaması sonucu, kemik kırığı oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanığın en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa cezalandırılması gerekmekte olup, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi, kemik kırığına neden olmasının ise temel cezanın tayininde dikkate alınarak sonuca etkili olacak biçimde alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 87/1-d ve 87/3 maddelerinden ayrı ayrı artırım yapılması,
b- Uzaktan akraba olan taraflar arasında yaralama öncesi tartışmanın yaşandığı olayda, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunun tam olarak tespit edilemediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari(1/4) oranında uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
c- Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/5663, K. 2019/13714, 26 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama