Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/6373 K.2019/18980

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin 26.11.2015 tarihli süre tutum dilekçesi içeriğinden "sanıklar ..., ..., ..., ... müdafii" sıfatıyla, "katılan ... vekili" sıfatıyla temyiz isteminde bulunduğu, 14.12.2015 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğinden ise, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini "sanıklar müdafii" sıfatıyla, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerini ise, vekalet ücreti ile sınırlı olarak ve "sanıklar müdafii" sıfatıyla temyiz ettiği anlaşılmakla;

sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri, sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri temyiz incelemesi kapsamı dışında bırakılmıştır.

Sanıklar ..., ..., katılan sanıklar ... ve ... müdafiilerinin 25.11.2015 havale tarihli süre tutum dilekçesinde ve yine 18.12.2015 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde, her ne kadar sanıklar ... ve ... "temyiz eden" olarak belirtilmiş ise de; sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davaları hakkında mahkumiyet hükmü kurulmadığı, kurulan beraat hükümlerinin ise sanık müdafii tarafından açıkça temyiz edilmediği, yine sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin sanık müdafii tarafından açıkça temyiz edilmediği,

sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme ilişkin itirazının ise itiraz merciince incelenerek, bu hükmün kesinleştiği, katılan sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün sanık ... müdafii tarafından açıkça temyiz edilmediği, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme ilişkin sanık ... müdafiinin itirazının ise itiraz merciince incelenerek,

bu hükmün kesinleştiği, katılan sanık ... müdafiinin temyizinin sadece katılan ...'a yönelik kurulan hükümlere ilişkin ve "katılan vekili" sıfatıyla olduğu anlaşılmakla; sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümleri, sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hüküm,

sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ve katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hüküm, temyiz incelemesi kapsamı dışında bırakılmıştır.

Katılan sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen cezaların tür ve süresine göre, koşulları oluşmadığından 1412 sayılı CMUK'un 318. ve 5271 sayılı CMK'nin 299. maddeleri gereğince REDDİNE,

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne; sanık ... hakkında katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine; sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne; sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanıklar Şahabettin, ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık ... müdafiinin, katılan ... vekilinin, sanıklar ... ve ... müdafiinin, katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine ve sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteminin, beraat eden sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesi uyarınca beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine, hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, yargılama giderine ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere, "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesi uyarınca,

beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar ... ve ... lehine 1.500 TL vekalet ücretinin, hazineden alınıp sanıklara verilmesine,'' şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/3. maddeleri uyarınca tayin edilen "3 yıl 6 ay" hapis cezasından, TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında, hesap hatası yapılarak "2 yıl 11 ay" hapis cezası yerine "2 yıl 9 ay" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,