Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/6887 K.2019/14909

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan taş ile gerçekleştirdiğinin tüm dosya kapsamından anlaşılması ve mahkemece gerekçeli kararda taş ile vurduğunun kabul edilmesi karşısında sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

2) Sanığın eylemi sonucunda mağdurun hem duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi gereğince bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği sanık hakkında hüküm kurulurken yalnızca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/2-b-son maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kırıktan TCK'nin 87/3. maddesi gereğince de ayrıca artırım yapılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,