Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/7671 K.2019/15312

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nin 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak, mahkemenin ulaştığı sonucun sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici nitelikte olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2) Mağdur ...'un yaralanmasına ilişkin İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 20.10.2009 tarihli raporda " Sol kaş, sol tarafta kaşın üstü ve altında, üstte 5 cm'lik, altta 7 cm'lik derin kesi" olduğu belirtilmesi karşısında, söz konusu yaralanmanın, mağdurun yüzünde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususlarında, mağdurun bizzat muayenesi sağlanıp, raporu aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Mahkemenin kabulü, sanığın ikrara yönelik savunması, mağdur beyanı ve mağdura ait adli rapor içeriğine göre, sanığın, mağduru TCK'nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan inşaat demiri ile yaralandığı sabit olduğu halde, sanık hakkında hükmedilen cezada TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5) Kabule göre; sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi olduğu ve soruşturma aşamasında sanık ve mağdur uzlaşma teklifini kabul ettikleri halde, uzlaştırma girişiminde bulunulmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,