Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/8041 K.2019/19155

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Olay günü taraflar arasındaki kavga neticesinde mağdur ...'in sanıklar tarafından, mağdur ...'in sanık ... tarafından yaralandığı olayda; mağdur ... hakkında 15.08.2012 tarihli Okmeydanı Eğitim Araştırma Hastanesi ile 09.10.2012 tarihli İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporlara göre, "sağ scapula altında 1 cm.'lik, sağ koltuk altında 1 cm.'lik, sağ gluteal bölgede 1 cm.'lik ve sağ kalça ve bacak kısmında muhtelif sayıda delici kesici alet yaraları ile sağ hemitoraksta kısmi pnömotoraks bulunduğu ve hayatını tehlikeye soktuğu";

mağdur ... hakkında 15.08.2012 tarihli Okmeydanı Eğitim Araştırma Hastanesi ile 09.10.2012 tarihli İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen raporlara göre "sol klavikula ön alt 3 cm. hizasında 2-3 cm.'lik bıçak kesisi, sol temporooksipital alanda 10-12 cm.'lik skalp kesisi ve sağ oksipitopariatelde 2-3 cm.'lik skalp kesisi, akut subdural hematom ve epidural hematom tespit edildiği ve hayatını tehlikeye soktuğu" belirtilmiş olup mağdurlarda hayati tehlike geçirecek şekilde oluşan kesici delici alet yaralanmaları nedeniyle suçta kullanılan elverişli araçlar, hedef alınan vücut bölgeleri, meydana gelen yaralanmaların ağırlığı karşısında,

sanıkların eylemlerinin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi açısından davaya bakma ve delilleri takdir yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanıklara 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması ve yine sanıklar hakkında mağdur ...'e karşı yaralama suçundan kurulan hükümlerde sanıklara 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

3) Sanık ... ile Adil arasında başlayan kavgaya sanık ... ile mağdur ...'in de dahil olduğu ve sanıkların da yaralandığı olayda, olayın başlangıcı hakkında bilgi ve görgüsü bulunduğu anlaşılan ve soruşturma aşamasında ifadesi alınan ...'ün tanık sıfatıyla dinlenip, olayda kavgayı başlatan ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilip, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,

4) Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddesi uygulanarak verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 2 yıl 12 ay hapis cezasına çıkartılması ardından TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, "Yaralamanın niteliği nazara alınarak TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince verilecek cezanın 5 yılın altında kalamayacağı belirtilmekle sanığın bu olay nedeni ile" denilmek suretiyle sanıkların doğrudan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

5) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,