Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/8301 K.2019/16394

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık hakkında 13.05.2015 tarihinde işlediği “Tehdit” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın yargılama konusu olan TCK’nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

2) Sanık hakkında 12.05.2015 tarihinde işlediği “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, sanığın cezasından TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/4) oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

b) Sanığın, aşamalarda değişmeyen ve aksi ispat olunamayan savunmasına göre, yargılama konusu eylemini, katılanın kendisine cinsel tacizde bulunması üzerine gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında kurulan hükümde takdiri indirim sebebi uygulanırken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,