Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9323 K.2019/17855

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdur ... hakkında bizzat muayene edilmeksizin düzenlenen Antalya Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.06.2015 tarihli ve 81266704/7307 sayılı adli raporunda “....burun kökünde 1 cm'lik cilt cilt altı kesisi saptandığı, çekilen tomografide nazal kemikte kırık tespit edildiği ve ekte gönderilen ....epikiriz raporunda lokal anestezi ile nazal fraktür onarımı uygulandığı....” saptandığının bildirildiği; ancak mağdurun bizzat muayene edilmediği gibi, yüzde sabit iz/yüzün sürekli değişikliği ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması/yitirilmesi yönünden değerlendirme yapılmadığı görülmekle;

mağdurun tüm tedavi belgeleri ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre yeniden raporu aldırıldıktan sonra sanığın kasten yaralama suçu yönünden hukuki durumunun belirlenmesi yerine yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığın eylemi neticesinde Mağdur ...'nin vücudunda orta (2) derecede kemik kırığı meydana geldiği, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre cezanın yarısına kadar artırılabileceğinin öngörülmesi,

adli tıp kriterlerinde de kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını etkileme derecelerinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi ve Ceza Genel Kurulunun 05.02.2019 tarih, 2017/3-308 Esas ve 2019/61 sayılı kararı da dikkate alınarak makul oranda bir artırım yapılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesini ihlal edecek şekilde (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3) Sanık hakkında kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluğuna karar verilmemiş ise de, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile bazı kısımların iptal edilmesi hususu da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,