Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2019/9326 K.2019/18215

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık ...'in katılan ...'ı kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 2) Sanık ...'ın, müşteki ...'i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, suç kastındaki yoğunluk, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek ilgili Kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerekirken;

alacak verecek meselesinden çıkan tartışmada, sanığın yumrukla müştekinin yüzüne bir kez vurarak mandibular ön kesici dişlerden iki tanesinin kaybı neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın, alt ve üst sınır arasında makul bir oranda belirlenmesi yerine, işlenen fiilin ağırlığıyla orantısız olacak şekilde en üst sınıra yakın uygulama yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,