KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2019/9706 E., 2019/19412 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında düzenlenen iddianame ile, sanığın katılana karşı aynı tarihte farklı saatlerde iki ayrı kasten yaralama suçunu işlediği iddia edilerek 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince iki kez cezalandırılması talep edilmiş olmasına rağmen, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince bir kez cezalandırılmasına karar verilmiş ise de zamanaşımı süresince bu konuda bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında Katılan ... 'e karşı kasten yaralama suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı Kanun'un 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, mahkemece verilen hükmün, 5271 sayılı CMK'nin 35/2, 260, 6284 sayılı Kanun'un 2/1-d ve 20/2. maddeleri gözetilerek, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına tebliği üzerine, süresi içinde sanık hakkındaki hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 237/2. ve 260. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının kamu davasına katılan olarak, vekilinin ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede:
1) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince belirlenen 4 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nin 62/1. maddesi gereğince indirim yapıldığı paragrafta sonuç cezanın " 3 ay 10 gün hapis " olarak belirlenmesi yerine " 100 gün hapis" olarak belirlenmesi TCK'nin 61/6. maddesine aykırı olsa da sonuca etkili olmadığından;
2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden; bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/9706, K. 2019/19412, 23 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama