Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/11281 K.2020/15901

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur hakkında Şarköy Devlet Hastanesince düzenlenen 21/06/2014 tarihli raporda, mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliğinin denetime imkan verecek şekilde belirtilmediği, bu itibarla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, mağdurun yaralanmasına ilişkin her türlü tereddütün giderilmesi bakımından, mağdura ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarının temini ile en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere uygun ve rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Gaziosmanpaşa Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 13/10/2015 tarih ve 2014/3409 Esas, 2015/1722 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin suç tarihinden sonraki tarih olan 17.11.2015 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak adli sicil kaydında bulunan suç tarihinden önce kesinleşen ilamlarının tekerrüre esas olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

3) Sanığın oğlu olan mağdura karşı kasten yaralama eylemini silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirdiği kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen temel cezanın, aynı olayda iki nitelikli halin TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı

kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,