Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/11992 K.2020/16217

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Kumluca (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesince verilen 24.09.2010 tarihli, 2010/135 Esas ve 2010/444 Karar sayılı “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin kararın, 16.12.2010 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği, sanığın, 28/12/2015 tarihli dilekçesi ile 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesi gereği tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresini iyi halli geçirmiş olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK’nin 231/10. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesini talep ettiği, mahkemece yapılan inceleme neticesinde, mezkûr talebin “reddine” karar verildiği anlaşılmakla,

CMKnin 223/1. maddesine göre bu kararın yargılamayı sonlandırıcı nitelikte bir hüküm olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların CMK'nin 231/12. maddesine göre “itiraz kanun yolu”na tabi olduğu ve aynı Kanun'un 264/1. maddesine göre kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının belirtilmesi karşısında, sanık müdafiinin 17/05/2016 tarihli başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, dosya hakkında inceleme yapılması için itiraz merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.