Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/12727 K.2020/16817

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan sanık ... hakkında, (11/08/2016) tarihli ek karar ile verilen “temyiz isteminin reddi” kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizinin mümkün olmadığı, bu nedenle temyiz isteminin reddine ilişkin 11.08.2016 tarihli ek kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla, katılan sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz isteminin reddine ve redde ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nin 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa sınırları içinde kaldığından, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nin 25/1. maddesi gereği sanığa “ceza verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedene 6723 sayılı Kanun'un 33.