Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/14399 K.2020/18138

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçların 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit, 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama, 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret, 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçları olduğu, suç tarihinde tehdit suçunun uzlaşma kapsamında bulunmaması ve 5271 sayılı CMK'nin 253/3. maddesi gereğince, diğer suçlarında tehdit suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, sanığın üzerine atılı kasten yaralama,hakaret ve konut dokunulnmazlığının ihlali suçlarınında uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmış ise de.

TCK'nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaştırma kapsamında kaldığı, bu nedenle CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen kasten yaralama,hakaret ve konut dokunulnmazlığının ihlali suçlarının uzlaştırmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla.

5237 sayılı TCK'nin 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, anılan hükümlere ilişkin uzlaşma yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,