Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/14433 K.2020/19419

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanlarında sanığın TCK'nin 6/1-f.4 maddesi uyarınca silahtan sayılan tavayla yüzüne vurduğuna dair beyanları ile bu beyanlarla uyumlu doktor raporu karşısında, sanığın cezasında TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın da hafif şekilde yaralandığı ve tarafsız görgü tanığı bulunmayan olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ile bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranında uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,