Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/15265 K.2021/1985

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa ve dosya kapsamına göre.

11.11.2013 günü saat 22.00 sıralarında Kuşluk Köyü mevkiinde ikamet eden katılan ...'in zehirlenmiş olduğu ihbarı üzerine olay yerine giden jandarma ve 112 Ekibinin, katılanı, evinde, yatağında yatar vaziyette ve başının üst kısmından yaralanmış olduğunu gördükleri, katılana, ne olduğunu sorduklarında cevap vermediği, o anda evde bulunan katılanın yeğeninin, yalnız yaşıyan dayısının, yediği mantardan zehirlenmiş olabileceğini söylediği, katılanın hastaneye gitmeyi reddettiği, 112 Ekibinin ısrarı ile hastaneye götürüldüğü, alınan ilk raporunda kafa travması, kusma, bilinç bulanıklığı bulgularının tespit edildiği,

ilk ifadesi 25.11.2013 tarihinde, Cumhuriyet savcılığınca alınan katılanın, 09.11.2013 tarihinde, dere yatağını düzeltirken yeğeni olan sanığı gördüğünü, sürekli hayvanlarına zarar verdiği için gelmemesini söylediğini, karşılıklı olarak birbirlerine bağrıştıklarını, sanığın, kendisine bir taş attığını, bu esnada kendisinin yere yattığını, sonrasını hatırlamadığını, yarım saat kadar sonra evine gittiğini, bir gün önceden pişirmiş olduğu mantar yemeğini yediğini, bir süre sonra kusmaya başladığını, ertesi sabah rahatsızlığının devam ettiğini, tarlaya gittiğini arkadaşlarının geldiğini, 112'yi aradıklarını ifade ettiği,

Sanığın ise hiç bir aşamada suçlamayı kabul etmediği, böyle bir olayın yaşanmadığını ifade ettiği, tanıkların da görgüye veya duyuma dayalı bir bilgilerinin olmadığı, katılanın olaydan yaklaşık 16 gün sonraki ifadesi kendi içinde çelişkili olduğu gibi duruşmadaki beyanı ile de uyumlu olmadığı anlaşılmakla; sanığın kasten yaralama suçunu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, yasal, somut ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabul ve uygulamaya göre de;