Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/15777 K.2021/885

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinin içeriğine göre suça sürüklenen çocuk ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminde bulunulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son,31/3. maddelerinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

2) Gerekçeli karar başlığında şikayetinden vazgeçen ...'in sıfatının mağdur yerine müşteki olarak gösterilmesi,

3) Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'in 18 yaşını doldurmadığı 12.05.2016 tarihli celsede duruşmanın açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 185/1. maddesine muhalefet edilmesi,