Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/15981 K.2021/381

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların karşılıklı birbirlerini yaraladıkları olayda, sanık ile katılanın olayın çıkış sebebini ve gelişimini farklı anlattığı, olayın başlangıcına ilişkin tarafsız tanık anlatımının bulunmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasını gerektirdiği gözetildiğinde, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından;

Katılan ...'ın hayat fonksiyonlarındaki etkisi orta (2.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda; 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesine göre kemik kırığının hayat fonksiyonlarındaki etkisi nazara alınarak yarısına kadar artırılabileceğine dair düzenleme nazara alınarak, sanığın TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezasının, TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında artırılması, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi”ne uygun bulunduğundan; tebliğnamenin bu hususlardaki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Sanığın TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen "1 yıl" hapis cezasının, TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca (1/4) oranında artırılması sırasında hesap hatası yapılarak "1 yıl 3 ay" hapis cezası yerine "1 yıl 3 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmiş ise de, sonuç ceza doğru belirlendiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.