KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/16225 E., 2020/11613 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hükümler
- 1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair;...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/04/2017 tarih ve 2016/140 Esas, 2017/63 Karar sayılı kararı
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair;... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/10/2017 tarih ve 2017/1279 Esas, 2017/1680 Karar sayılı kararı
... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/10/2017 tarih ve 2017/1279 Esas, 2017/1680 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ile mağdurun karşılıklı birbirlerini yaralamaları şeklinde gerçekleşen olayda, olayın başlangıcına dair bilgi ve görgüsü olan tanık ...'nin anlatımı hükme esas alınarak, "Olaydan önce yaşanan kavgada da ilk haksız hareketin sanık ...'ten kaynaklanmış bulunması, olay sırasında da ilk darbeyi gerçekleştirenin sanık ... olduğunun kabul edilmesi karşısında kendi haksız hareketinden kaynaklı eylem nedeniyle sanığın haksız tahrik hükümlerinden yararlanamayacağı" şeklindeki gerekçe ile sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanmamasına karar veren mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/10/2017 tarih ve 2017/1279 Esas, 2017/1680 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/16225, K. 2020/11613, 23 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama