Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/1949 K.2020/5135

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Dairemizin 14.05.2018 tarihli 2017/14598 Esas- 2018/8533 Karar sayılı bozma ilamının, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu ve bozma ilamımıza uyularak bu hususta hüküm kurulduğu gözetilmeksizin, gerekçe kısmında sanığın temyiz dışı mağdur ...'ya yönelik eyleminden bahsedilmek suretiyle gerekçenin kendi içerisinde yetersiz ve hükümle çelişkili olacak şekilde karar verilmesi,

2) Olası kast halinde 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca yapılacak indirimin, CGK'nin 28.05.2013 tarih 2013/259 Esas ve 2013/273 sayılı kararı gereğince 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d ve 87/1-son maddeleri uyarınca belirlenecek ceza üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesi uygulamasının TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel ceza miktarı üzerinden yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre mağdur ...'den kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan bir eylem uygulama imkanı bulunmadığı halde, sanığın cezasından ayrıca haksız tahrik nedeniyle TCK'nin 29. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

4) Sanık hakkında kurulan hükümde, ceza miktarı bakımından kazanılmış hak gözetilirken uygulama maddesinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi olarak gösterilmemesi,