Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/19535 K.2020/11077

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak ;

1) Sanığın eylemi neticesinde katılandaki yaralanmanın, yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu ayrıca hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığının meydana geldiği ve katılanda iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa sebep olduğu olayda, birden fazla nitelikli hal ihlaline neden olan sanık hakkında TCK'nin 86/1 maddesince temel cezaya hükmedilirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastının yoğunluğu da dikkate alınarak TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın eylemi sonucu, katılanın hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyen kemik kırığı meydana gelecek ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olacak şekilde yaralandığı, aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla netice sebebiyle ağırlaşan yaralamada, sanığın en ağır neticeden sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle hakkında sadece TCK'nin 86/1, 87/2-a-son maddelerinin uygulanması gerekirken, ayrıca hatalı olarak TCK'nin 87/1-d, son maddesi uygulanması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

4) TCK’nin 86/1. maddesi gereğince belirlenen “1 yıl” hapis cezasından TCK'nin 87/2-a. maddesi gereğince (2 kat) oranında artırım yapıldığında, cezanın "3 yıl" hapis cezası yerine "6 yıl" hapis olarak belirlenmesi ve TCK’nin 87/2-son maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,