Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/1981 K.2020/4839

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü hakkında, Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/01/2016 tarih 2015/616 Esas 2016/7 Karar sayılı ilamı ile TCK'nin 86/2,86/3-e maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükümlü müdafii tarafından dosyanın temyiz edildiği, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 08/10/2019 Tarih 2019/8504 Esas 2019/17989 Karar sayılı onama kararı doğrultusunda mahkeme ilamının 08/10/2019 tarihinde kesinleştirilerek, infazı için Bolu Cumhuriyet Başsavcılığına teslim edildiği, söz konusu hükme ilişkin uzlaştırma işlemlerinin yapılması için uyarlama yargılaması talebinde bulunulduğu,

7188 Sayılı Kanun'un 26. maddesinde 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin mevcut (4), (5) ve (6) alt bentlerinden sonra gelmek üzere sırasıyla; iş ve çalışma hürriyetinin ihlali (madde 117, birinci fıkra; madde 119, birinci fıkra (c) bendi), güveni kötüye kullanma (madde 155), suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi (madde 165) suçları uzlaştırma kapsamına dahil edilmiş olduğu buna göre hükümlünün cezalandırıldığı suç olan silahla kasten yaralamanın (TCK m.86/2,3-e) uzlaştırma kapsamına dahil edilmediği gerekçesiyle hükümlünün talebinin reddine karar verildiği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01.06.2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen kanun değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun’un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi olmadığından,