Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/20472 K.2020/16753

2) Katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28/06/2018 tarih ve 2017/2453 Esas, 2018/1257 Karar sayılı kararı

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28.06.2018 tarih ve 2017/2453 Esas, 2018/1257 Karar sayılı kararının sanık müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 87/3, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın TCK'nin 86/1, 87/3, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen cezası, katılanın kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle (1/6) oranında artırılırken, uygulanan kanun maddesi hükümde "TCK'nin 87/3" maddesi olarak gösterilmemiş ise de, bu husus mahallinde hükme ilavesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28.06.2018 tarih ve 2017/2453 Esas, 2018/1257 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,