Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/21689 K.2020/19563

2) İstinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/06/2019 gün ve 2018/2501 Esas, 2019/1642 Karar sayılı kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.06.2019 gün ve 2018/2501 Esas, 2019/1642 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasten yaralama suçundan yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 TCK'nin 86/1, 87/1-c, 87/3, 29, 62. maddeleri gereğince "10 ay" hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.06.2019 gün ve 2018/2501 Esas, 2019/1642 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-c, 87/1-c, 87/1-son, 29, 62. maddeleri gereğince "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak;

aleyhe istinaf istemi bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 283/1. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek "10 ay" hapis cezası olarak infazına karar verildiği, verilen kararın 5271 sayılı CMK'nin 286/2. maddesinde gösterilen istisnalar içerisinde yer almadığı, 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi uyarınca verilen ve infaz edilecek olan "10 ay" hapis cezasının da bu durumu etkilemeyeceği belirlenmekle, hükmün temyize tabi olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/06/2019 gün ve 2018/2501 Esas, 2019/1642 sayılı “mahkumiyet” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,