Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/22698 K.2020/17872

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/12/2019 tarih ve 2019/1464 Esas, 2019/2313 Karar sayılı kararının sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü;

İlk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği ve aleyhe istinaf olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gereği sonuç cezanın "2 yıl 6 ay" hapis cezası olarak belirlendiği,

her ne kadar ilk derece mahkemesinin beş yıl veya daha az hapis cezasını arttırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün değil ise de. Bölge Adliye mahkemesince sanığa verilen netice cezanın "4 yıl 2 ay" hapis cezası olup, "2 yıl 6 ay" hapis cezası üzerinden kazanılmış hakkının infaza ilişkin olduğu, bu haliyle Bölge Adliye Mahkemesince sanığa verilen ceza artırılmış olduğundan, kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12.12.2019 tarih ve 2019/1464 Esas, 2019/2313 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz dilekçesinde 5271 sayılı CMK'nin 294/2. maddesine göre hükmün hukuki yönüne ilişkin temyiz nedeni bildirilmediği anlaşıldığından; sanığın temyiz talebinin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince REDDİNE,