Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/22759 K.2020/13928

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 87/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2019 tarihli ve 2019/213 Esas, 2019/1221 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 31.08.2020 tarihli ve 2019/17024 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2020 tarihli ve 2020/78537 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesince, sanık hakkında 5237 saylı Kanun'un 86/1. maddesi gereğince hükmolunan 1 yıl hapis cezasından, anılan Kanun’un 87/3. maddesi uyarınca (1/12) oranında artırım yapılmak suretiyle 13 ay hapis cezası yerine 1 yıl 2 ay hapis cezasına; bu cezadan da aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılarak 10 ay 25 gün hapis cezası yerine sanığın 11 ay 20 gün hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayin edilmesinde;

2) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 07.12.2017 tarihli ve 2016/327 esas, 2017/420 karar sayılı mahkumiyete konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçuna ilişkin olduğu ve mezkur suçun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek,

sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, uzlaşmanın sağlanması halinde bu suç tekerrüre esas alınamayacağından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre belirlenen 1 yıl hapis cezasından TCK'nin 87/3. maddesine göre (1/12) oranında artırım yapılırken 1 yıl 1 ay hapis cezası yerine hesaplama hatası yapılarak 1 yıl 2 ay hapis, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapılırken 10 ay 25 gün hapis cezası yerine 11 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza verilmiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2017 tarihli ve 2016/327 Esas, 2017/420 Karar sayılı mahkumiyete konu suç 5237 sayılı TCK’nin 157/1. maddesinde düzenlenen “basit dolandırıcılık” suçudur. Bu suç, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamına alınmıştır.

Bu durumda, 5237 sayılı TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorulması ile uzlaşmanın sağlandığının bildirilmesi halinde bu suç tekerrüre esas alınamayacağından sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken bu husus araştırılmadan karar verilmesinde isabet görülmemiştir.