Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/229 K.2020/3882

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdur hakkında Horasan Devlet Hastanesince 22.10.2009 tarihinde tanzim edilen genel adli muayene raporunda ''sol temporalde 0,5 cmlik yüzeyel kesi. Kol kolda dirseğin 3 cm yukarısında 1.si 2 cmlik, 2.si 3 cmlik 2 adet kesisi mevcut. Sol bacak uyluğun dış kısmında 2 ve 2,5 cmlik 2 adet kesi mevcut. Sol skapula altında 4 cmlik 1 adet kesisi mevcut. Genel durum iyi, bilinç açık, solunum düzenli, pupiller izokorik, ışık refleksi+/+ Tansiyon 110/70.

Nabız 92. Tendon refleksi+/+ Şahsın yapılan muayenesinde ekte belirtilen kesiler tespit edilmiştir. Sırttaki kesi göğüse nafiz değildir. Lezyonlar BTM ile giderilebilir nitelikte olup hayati tehlike arz etmemektedir.

Durum bildirir kati hekim raporudur.'' şeklinde tespitlere yer verildiği, rapor içeriğinin Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı anlaşılmakla; mağdura ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre;

2) Horasan Devlet Hastanesinin 22.10.2009 tarihli genel adli muayene raporunda mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtilmesi karşısında, kurulan hükümde sanığın temel cezasının 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,