Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/2370 K.2020/4914

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki sanık ...'ın temyiz dilekçesinin incelenmesinde, hem sanık sıfatı ile kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini hem de müşteki sıfatı ile kendisine karşı işlenen suçlardan kurulan hükümleri aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla;

Müşteki sanık ...'ın kovuşturma aşamasında sanıklardan şikayetçi olduğu ancak; kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulmadığı, müşteki sanığın süresinde temyiz dilekçesi verip hükümleri temyiz ederek katılma iradesini gösterdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. ve 237/2. maddeleri uyarınca hükümleri temyize hakkı bulunduğundan katılan sanık olarak kabulüne karar verilerek bu kapsamda inceleme yapılmış, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ve yine sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan ...'ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müştekiler ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun alt sınırının "4 ay" hapis cezası olduğu gözetilmeden, temel cezanın "3 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.