KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/2801 E., 2020/7871 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
16.12.2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir aylık yasal temyiz süresinin son günü 16.01.2016 Cumartesi gününe denk gelmesi sebebiyle 18.01.2016 Pazartesi günlü dilekçesi ile temyiz eden üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin 5271 sayılı CMK'nin 39/4. maddesi gereğince süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamenin temyiz isteminin reddine dair görüşüne iştirak edilmemiştir.
Üst Cumhuriyet savcısının 18.01.2016 tarihli temyizinin (3) numaralı paragrafında belirtilen sanıklar hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından gözaltı kararı verilmiş olmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nin 63. maddesi bakımından değerlendirme yapılmamasına ilişkin hususun, infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
Üst Cumhuriyet savcısının 18.01.2016 tarihli temyizinin (1) numaralı paragrafında belirtilen temyiz talebinin sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan suç duyurusunda bulunulmamasına ilişkin olması nedeniyle; suça muttali olan Cumhuriyet savcısının resen takibatta bulunma görevi olması ve ortada temyizen incelenecek bir hüküm bulunmaması karşısında, bu husus temyiz incelemesi kapsamı dışında bırakılarak, sadece sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son ve 29. maddeleri uyarınca belirlenen "1 yıl 3 ay" hapis cezasından, TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak "1 yıl 15 gün" hapis cezası yerine "1 yıl 1 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/2801, K. 2020/7871, 29 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama