Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/3503 K.2020/11268

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ...'in temyiz dilekçesinde, diğer sanıklara ilişkin olarak anlatımının olaya açıklık getirmek amacını taşıdığı ve dilekçesinde diğer sanıklar hakkında verilen hükümlere yönelik bir temyiz talebinin bulunmadığı, bu haliyle temyiz talebinin kendisi hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında müşteki ...'ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının türü ve miktarı itibariyle verilen hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz talebinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında müşteki ...’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunlukları uygulanmamış ise de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin iptal kararı dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.