Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/3839 K.2020/13829

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2,b-son maddeleri kapsamında olup alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesinin açık hükmü karşısında, sanığa zorunlu müdafi tayini gerektiğinden, müdafii atanmadan yargılama yapılmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanarak CMK’nin 188/1. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Mağdur ... ile tanıkların açık beyanlarında; olay günü sanığın eşi olan mağdur ...'nin, müşterek çocukları Mehmet'i darp etmesine engel olmak ve elinden almak için araya giren sanığın annesi tanık ...'ı iteklediği ve yüz üstü yere düşmesine sebep olduğu, bu nedenle annesinin, eşi olan mağdur tarafından dövülmesi sebebiyle haksız tahrik altında kalan sanığın mağdur eşini kasten yaraladığı anlaşılmakla, TCK'nin 29. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,