KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/3898 E., 2020/10511 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık müdafii, katılan, o yer Cumhuriyet savcısı
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan, sanığın arkadaşı ... hakkında beraat kararı verildiği gerekçesi ile de kararı temyiz ettiğini belirtmiş ise de ... hakkında soruşturma aşamasında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve dava dosyası kapsamında ...’nun mağdur sıfatının bulunduğu anlaşılmıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın bıçakla katılanı karın ve sırt bölgesi dahil beş ayrı yerinden hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı iddia edilen olayda, suçta kullanılan aracın elverişliliği, isabet yerlerinden hareketle hedef alınan bölgeler, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağına dair delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
2) Katılanın yaralanmasına ilişkin ... Devlet Hastanesinin 09.09.2015 tarihli raporunda yaralanmaların tam yerleri ve hangilerinin hayati tehlikeye neden olduğunun yazılmadığı, raporun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, katılanın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle yaralanmaların yer ve boyutları ile söz konusu yaralanmalardan hangilerinin hayati tehlikeye neden olduğu hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/3898, K. 2020/10511, 14 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama