KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2020/4436 E., 2020/8426 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar yönünden yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarihli ve 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın katılanı hem yüzünde sabit ize neden olacak hem de vücudunda (2.) derece kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaraladığı olayda; birden fazla nitelikli halin (TCKnin 87/1-c ve 87/3. maddeleri) ihlali ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı ve 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2020/4436, K. 2020/8426, 2 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama