Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/4448 K.2020/8034

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

“Sanığın cezasında haksız tahrik indirimi yapılmaması nedeniyle sanığa fazla ceza tayin edilmesine ilişkin” olan temyiz gerekçesi karşısında, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık lehine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak hükümde (1/4) oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2) Müşteki ...'ün, sanık ...’a küfür etmesi nedeniyle çıkan kavga sırasında, sanığın müştekiyi hafif (1) derecede kemik kırığı oluşacak nitelikte yaraladığı olayda, sanığın TCK’nin 86/1 ve 87/3. maddeleri uyarınca verilen cezasında haksız tahrik nedeniyle TCK'nin 29/1. maddesi uyarınca asgari oranda (1/4) indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,