Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/4952 K.2020/8907

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanığın, bir şirkette özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı anlaşılmakla; özel güvenlik görevlisi olarak çalışabilmek için 5188 sayılı Kanun'un 10. maddesi uyarınca özel güvenlik eğitimini başarıyla tamamlamış olmak ve 11. maddesi uyarınca da Valilikten çalışma izni almak zorunlu olup, anılan Kanun'un 23. maddesi de dikkate alınarak sanığın yukarıda açıklanan koşulları taşıyıp taşımadığı araştırılarak sonucuna göre TCK'nin 86/3-d maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2)Sanığın katılan ...'e karşı eylemi nedeniyle kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, ertelenen “1 yıl 2 ay 1 gün” hapis cezasının denetim süresinin en az “1 yıl 2 ay 1 gün” olacağı gözetilmeden, denetim süresinin “1 yıl” olarak belirlenmesi,

3)Sanığın katılan ...'e karşı eylemi nedeniyle kurulan hükümde TCK'nin 86/1, 86/3-d, 87/3. maddeleri uygulanarak belirlenen "1 yıl 10 ay 15 gün" hapis cezasından TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılırken "1 yıl 4 ay 26 gün" hapis cezası yerine "1 yıl 4 ay 22" gün hapis cezasına hükmedilmesi,

4) Katılan ...'e karşı eylemi nedeniyle neticeten "1 yıl 2 ay 1 gün" hapis cezası ile cezalandırılan sanık hakkında, hükmolunan uzun süreli hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması gerektiği gözetilmeden, kısa süreli hapis cezasının ertelendiğinden bahisle, yasal olmayan gerekçe ile sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,