Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/52 K.2020/3940

18.04.2017 gün ve 2016/442 Esas, 2017/250 Karar sayılı kararı b)6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine, kasten yaralama suçundan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle mahkumiyetine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.05.2016 gün ve 2018/407 Esas, 2019/978 Karar sayılı kararı c) Temyiz isteminin reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 12/06/2019 günlü ek kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 22.05.2016 gün ve 2018/407 Esas, 2019/978 Karar sayılı kararları ve 12.06.2019 günlü ek kararının sanık müdafii tarafından CMK'nin 291 ve 296/2. maddelerinde belirtilen süreler içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında 6136 Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 12.06.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 12.06.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak ek karara yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,